Το Δημαρχείο Ιωαννίνων αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δημόσια κτίρια της πόλης, με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και έντονο ιστορικό αποτύπωμα. Κτίστηκε το 1928 από την Εθνική Τράπεζα, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζουμπουλίδη, πάνω στα θεμέλια του παλαιού οθωμανικού Διοικητηρίου, το οποίο καταστράφηκε το 1926, πιθανότατα από εμπρησμό. Η αρχιτεκτονική του ακολουθεί τον λεγόμενο «μεταβυζαντινό» ρυθμό, προσδίδοντας στο κτίριο έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα που το ξεχωρίζει στο αστικό τοπίο των Ιωαννίνων.
Από το 1930 έως το 1950 λειτούργησε ως υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, ενώ αργότερα απέκτησε και άλλες σημαντικές χρήσεις. Το 1960 το ισόγειο παραχωρήθηκε για τη στέγαση της Ζωσιμαίας Βιβλιοθήκης, ενώ ο όροφος χρησιμοποιήθηκε για τη φιλοξενία της βασιλικής οικογένειας κατά τις επισκέψεις της στην πόλη. Στη συνέχεια, ο όροφος αποδόθηκε στον Δήμο Ιωαννιτών και, μετά τη μεταφορά της βιβλιοθήκης, το ισόγειο χρησιμοποιήθηκε ως αίθουσα συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου.
Το κτίριο βρίσκεται στην πλατεία Ανδρέα Παπανδρέου και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο ως προς τη μορφολογία του όσο και ως προς τις λεπτομέρειες της κατασκευής του. Είναι τριώροφο, με έντονα προβεβλημένη είσοδο, βυζαντινού τύπου κίονες και σφυρήλατα κιγκλιδώματα γιαννιώτικης τεχνοτροπίας στο ισόγειο. Ξεχωρίζουν επίσης η περίτεχνη διακοσμητική μετόπη, τα εφυαλωμένα πλακίδια πορσελάνης με φυτικά μοτίβα, οι τοξοστοιχίες από κεραμικούς πλίνθους και οι μαρμάρινοι κίονες, στοιχεία που αναδεικνύουν τη φροντίδα και την υψηλή ποιότητα της κατασκευής.
Σήμερα, το Δημαρχείο παραμένει ένα σημαντικό διοικητικό και αρχιτεκτονικό τοπόσημο των Ιωαννίνων, συνδέοντας τη σύγχρονη λειτουργία της πόλης με τη μακρά ιστορική της πορεία
