Οι ηπειρώτικες πίτες αποτελούν ίσως το πιο αναγνωρίσιμο γαστρονομικό σύμβολο της περιοχής. Χειροποίητο φύλλο, εποχικά χόρτα, τοπικά τυριά και παραδοσιακές συνταγές συνθέτουν έναν πλούτο γεύσεων που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.
Οι ηπειρώτικες πίτες αποτελούν ίσως το πιο αναγνωρίσιμο γαστρονομικό σύμβολο της περιοχής. Χειροποίητο φύλλο, εποχικά χόρτα, τοπικά τυριά και παραδοσιακές συνταγές συνθέτουν έναν πλούτο γεύσεων που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.
Λόγω του ότι η κουζίνα ειδικά της ορεινής Ηπείρου ανήκει στην κατηγορία της “cuccina povera”, δηλαδή την φτωχική κουζίνα, η πίτα αποτελούσε το εύκολο φαγητό που λόγω των υδατανθράκων του φύλλου αλλά και των γεμισμάτων της χόρταινε τους κατοίκους των χωριών. Για το λόγο αυτό αποτελούσε το εύκολο φαγητό της περιοχής και παρασκευαζόταν με οποιαδήποτε πρώτη ύλη ήταν διαθέσιμη. Εξ ου και ο μεγάλος αριθμός διαφορετικών ειδών πιτών που υπάρχουν στην Ήπειρο.
Σημαντική θέση κατέχουν και τα παραδοσιακά ζυμαρικά, όπως χυλοπίτες και τραχανάς, προϊόντα που συνδέονται άμεσα με την καθημερινή διατροφή και την αυτάρκεια των τοπικών κοινωνιών. Η παραγωγή τους παραμένει σε μεγάλο βαθμό οικοτεχνική, διατηρώντας τον αυθεντικό χαρακτήρα τους.
Η τοπική παραγωγή στα Ιωάννινα δεν περιορίζεται στα τρόφιμα. Χειροποίητα ξύλινα αντικείμενα, υφαντά, κεντήματα και προϊόντα λαϊκής τέχνης αποτελούν σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής δημιουργίας της
Η Ήπειρος συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες τυροκομικές περιοχές της Ελλάδας και τα Ιωάννινα αποτελούν κεντρικό σημείο διάθεσης αυτής της παραγωγής.
Η Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Ελεούσης, η οποία βρίσκεται νοτιώτερα από την Ιερά Μονή του Ντίλιου, ετιμάται στο όνομα του Αγίου Νικολάου, επονομάζεται δε
